„Każdy człowiek codziennie spaceruje w pewnym ogrodzie, który jest dla nas ważny, a czasem bywa tajemniczy i zaskakujący. To ogród nastrojów, który zwykle jest wyjątkowo dobrze strzeżony, gdyż dostęp do niego mają tylko te osoby, z którymi czujemy się zupełnie bezpieczni, bo nieodwołalnie kochani. Niektórymi alejkami tego ogrodu spacerujemy w samotności. W ogrodzie naszych nastrojów są miejsca całkiem słoneczne, a inne znajdują się w cieniu pochmurnych przeżyć, które przesłaniają nam radość istnienia. Niektóre alejki wydają się zarośnięte i rzadko uczęszczane, podczas gdy inne noszą wyraźne ślady naszych częstych przechadzek.